Pomoc dla logujących...

Serwis VIDEOnauka.pl – nakręceni eksperci należy do firmy GG Network S.A. – wydawcy komunikatora Gadu-Gadu.

Logowanie jest proste; wystarczy podać swój numer GG i nacisnąć przycisk „zaloguj”. System skieruje Cię na bezpieczną stronę, na której podasz swoje hasło (to samo, którego używasz do logowania w komunikatorze). Po poprawnym logowaniu wrócisz automatycznie na naszą witrynę.

Pamiętaj: mimo, że VIDEOnauka należy do Gadu-Gadu – nigdy nie poznamy Twojego hasła!

Nie polecamy zakładania nowego konta Gadu-Gadu tylko na potrzeby naszego serwisu.
Jeżeli jednak nie korzystasz z Gadu-Gadu to musisz utworzyć nowe konto żeby skorzystać z naszej oferty.

Poniżej przydatne linki:

Zakładanie nowego konta Gadu-Gadu
Przypominanie Twojego hasła do komunikatora GG
Strona korporacyjna GGNetwork S.A.

  
84
     Matematyka [ 499 ]
          Ciągi liczbowe [ 15 ]
          Funkcje [ 84 ]
          Geometria [ 75 ]
          Interpretowanie reprezentacji [ 20 ]
          Liczby rzeczywiste [ 20 ]
          Modelowanie matematyczne [ 15 ]
          Planimetria [ 43 ]
          Rozumowanie i argumentacja [ 18 ]
          Równania i nierówności [ 61 ]
          Statystyka opisowa, prawdopodobieństwo, kombinatoryka [ 30 ]
          Stereometria [ 25 ]
          Trygonometria [ 40 ]
          Tworzenie informacji [ 15 ]
          Tworzenie strategii [ 18 ]
          Wyrażenia algebraiczne [ 20 ]
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej, której wzór dany jest w postaci ogólnej i jest niepełnym trójmianem kwadratowym (c=0).
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej danej w postaci ogólnej f(x)=ax2+bx, a nie jest 0 i c=0.
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej, której wzór dany jest w postaci ogólnej i jest niepełnym trójmianem kwadratowym (c=0).
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej, której wzór dany jest w postaci ogólnej i jest niepełnym trójmianem kwadratowym (b=0).
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej danej w postaci ogólnej f(x )=ax2+c
Obliczanie miejsc zerowych funkcji kwadratowej, której wzór dany jest w postaci ogólnej i jest niepełnym trójmianem kwadratowym (b=0).
Wyznaczanie wzoru funkcji kwadratowej przy różnych danych np. informacja o symetrii wykresu i wartości współczynnika kierunkowego.
Szukanie wzoru funkcji kwadratowej na podstawie informacji o symetrii wykresu względem osi OY i wartości współczynnika kierunkowego oraz wartości f(0).
Wyznaczanie wzoru funkcji kwadratowej przy różnych danych np. informacja o symetrii wykresu i wartości współczynnika kierunkowego.
Sporządzanie wykresu funkcji y=ax2 +c dla różnych wartości a i c .
Tematem filmu będzie sporządzanie wykresu funkcji kwadratowej y=ax2+c dla różnych wartości a i c, które są liczbami rzeczywistymi i a 0. Zagadnienie to dotyczy wymagań egzaminacyjnych z działu Funkcje –sporządzanie wykresów funkcji kwadratowej.
Sporządzanie wykresu funkcji y=ax2 +c dla różnych wartości a i c .
Różne sposoby określania funkcji – opis słowny.
Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą opisu słownego.
Różne sposoby określania funkcji – opis słowny.
Różne sposoby określania funkcji – tabelka i wzór.
Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą tabelki i wzoru.
Różne sposoby określania funkcji – tabelka i wzór.
Różne sposoby określania funkcji – wykres.
Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą wykresu.
Różne sposoby określania funkcji – wykres.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – dziedzina i zbiór wartości.
Zapoznanie ze sposobami odczytywania dziedziny funkcji f: X→Y i zbioru wartości na podstawie podanego wykresu funkcji y=f(x). Umiejętne zapisanie dziedziny i przeciwdziedziny używając przedziałów liczbowych i zbiorów ze szczególnym uwzględnieniem końców przedziałów.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – dziedzina i zbiór wartości.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – przedziały monotoniczności.
Odczytywanie monotoniczności funkcji na podstawie analizy podanego wykresu funkcji. Określenie czy funkcja jest malejąca, rosnąca czy stała.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – przedziały monotoniczności.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – miejsca zerowe.
Odczytywanie własności funkcji na podstawie jej wykresu ze szczególnym zwróceniem uwagi na miejsce zerowe funkcji. Analiza rożnych wykresów i odpowiedni zapis miejsc zerowych za pomocą symbolu x0.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – miejsca zerowe.
Sporządzanie wykresu funkcji o określonych własnościach – Przykład zadania 1.
Sporządzanie wykresów funkcji o zadanych własnościach i odczytywanie innych własności na podstawie narysowanego wykresu takich jak wartość najmniejsza, największa, przedziały monotoniczności, miejsca zerowe, znak funkcji czyli wartości dodatnie i ujemne.
Sporządzanie wykresu funkcji o określonych własnościach – Przykład zadania 1.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – Przykład zadania 1.
Odczytywanie rożnych własności funkcji na podstawie podanego wykresu.
Odczytywanie własności funkcji z wykresu – Przykład zadania 1.
Sporządzanie wykresu funkcji o określonych własnościach – Przykład zadania 2.
Sporządzanie wykresów funkcji o zadanych własnościach i odczytywanie innych własności na podstawie narysowanego wykresu takich jak wartość najmniejsza, największa, przedziały monotoniczności, miejsca zerowe, znak funkcji czyli wartości dodatnie i ujemne.
Sporządzanie wykresu funkcji o określonych własnościach – Przykład zadania 2.
Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=f(x+a)
Przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Przekształcenie odbywa się przez przesunięcie wykresu funkcji równolegle do osi y i powstaje wykres y=f(x-a).
Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=f(x+a)
Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y= –f(x)
Tematem filmu będzie przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Będziemy przekształcać wykres poprzez symetrię osiową względem osi OX, a następnie zapiszemy wzór funkcji po przekształceniu. Zagadnienie należy do działu Funkcje- proste przekształcenia wykresów funkcji liczbowych.
Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y= –f(x)
  
490
     J. polski [ 490 ]
          20-lecie międzywojenne [ 49 ]
          Antyk [ 14 ]
               Homer [ 0 ]
          Barok [ 11 ]
          Gramatyka i nauka o języku [ 205 ]
          Matura [ 9 ]
          Młoda Polska [ 41 ]
          Oświecenie [ 7 ]
          Pozytywizm [ 43 ]
          Renesans [ 7 ]
          Romantyzm [ 43 ]
          Współczesność [ 54 ]
          Średniowiecze [ 7 ]
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 ...  z   33
Dwie grupy społeczne w Weselu.
Pomiędzy gośćmi z Krakowa a mieszkańcami Bronowic istnieje przepaść kulturowa. Inteligencja powołana do kierowania narodem jest skłonna do skupiania się na własnych sprawach, bierna, niezdolna do podjęcia działania na rzecz odzyskania wolności. Chłopi domagają się udziału w życiu narodowym. Cechują się energią, zadziornością, zgłaszają gotowość do czynu niepodległościowego.
Dwie grupy społeczne w Weselu.
Interpretacja tytułu Cudzoziemka.
Tytuł w pełni oddaje charakter głównej bohaterki powieść psychologicznej Marii Kuncewiczowej. Róża to kobieta wyobcowana. Wykorzystując interpretacyjny klucz biograficzny dostrzeżemy również podobieństwo Róży do matki Kuncewiczowej. Być może był to literacki rozrachunek.
Interpretacja tytułu Cudzoziemka.
Mitologia w poezji Herberta.
Klasycyzm to postawa artystyczna, to czerpanie z Mitologii i Biblii oraz innych dzieł dawnych inspiracji. Poezja Herberta oparta jest na wierze w ład i sens świata opartego na fundamentach wartości. Postacie mitologiczne przywoływane w wiersza poety są archetypami pewnych zachowań.
Mitologia w poezji Herberta.
Ocena współczesności w wierszach Herberta.
Herbert to moralista, wyznawca etyki heroicznej. Pragnął dać świadectwo prawdzie lat, w których przyszło mu tworzyć i żyć. Poezja jego jest niezwykłą przygodą intelektualną.
Ocena współczesności w wierszach Herberta.
Motyw labiryntu w Procesie Kafki.
Proces to powieść, która pokazuje człowieka skazanego na wieczną tułaczkę w mrokach labiryntu – swojego własnego życia. Labiryntem jest nie tylko miasto, sąd, ale przede wszystkim egzystencja.
Motyw labiryntu w Procesie Kafki.
Plan biblijny – charakterystyka Piłata.
Mistrz i Małgorzata to filozoficzna rozprawa o moralności. Centralny problem moralny utworu został zawarty w wątku biblijnym. Poznając losy Poncjusza Piłata oraz Jeszui, Bułhakow jak w magicznym zwierciadle obnaża społeczeństwo radzieckie lat 30. XX wieku
Plan biblijny – charakterystyka Piłata.
Cechy postmodernizmu i ich związek z kulturą współczesną R (poziom rozszerz.)
Postmodernizm to świadomość kryzysu oryginalności twórczej. Pisarz czuje się jak plagiator- gracz. Cechami charakterystycznymi jest fragmentaryczność, ironia, zabawa konwencją, intertekstualność, eklektyzm. Powieści mają zawsze dwóch odbiorców. Ulubionymi środkami jest parodia, zabawa oraz czarny humor.
Cechy postmodernizmu i ich związek z kulturą współczesną R (poziom rozszerz.)
Podstawowe konteksty interpretacyjne: związek ze współczesnością po 1989 roku.
Literatura po roku 1989 to literatura bez cenzury. Każdy twórca mógł swobodnie tworzyć. Wyrazistym zjawiskiem w prozie lat 90. jest wystąpienie pisarek, których krytyka uznała za ekspresję świadomości feministycznej.
Podstawowe konteksty interpretacyjne: związek ze współczesnością po 1989 roku.
Bohaterowie realnego planu w Weselu Wyspiańskiego.
W Młodej Polsce powstało zjawisko chłopomanii – zafascynowanie kulturą i życiem chłopów. Poeci znudzeni egzystencją w wielkim mieście, poszukują ukojenia wśród natury. Wyspiański trafnie sportretował bohaterów swojego dramatu. Niektórzy współcześni Wyspiańskiemu po premierze w Krakowie rozpoznali siebie.
Bohaterowie realnego planu w Weselu Wyspiańskiego.
Symboliczne znaczenie przedmiotów (rekwizytów) w Weselu.
Wesele to dramat symboliczno-narodowy. W tym utworze mamy do czynienia zarówno z symbolami reprezentowanymi przez „osoby dramatu”, jak i przez rekwizyty. Symbole połączone są z bohaterami, których są atrybutami.
Symboliczne znaczenie przedmiotów (rekwizytów) w Weselu.
Konstrukcja powieści Cudzoziemka Marii Kuncewiczowej.
Kuncewiczowa wykorzystuje psychoanalizę, aby zbadać tajemnice duszy bohaterki. Posługuje się dwutorowością czasu i narracji, motywami muzycznymi i bogatymi środkami językowymi, które sprawiają, że akcja utworu jest zwarta i doskonale skomponowana.
Konstrukcja powieści Cudzoziemka Marii Kuncewiczowej.
K. K. Baczyński – biografia poety a jego twórczość.
Utwory Baczyńskiego to zapis przeżyć pokolenia Kolumbów. To świadectwo, dokument czasu „spełnionej Apokalipsy”.
K. K. Baczyński – biografia poety a jego twórczość.
Charakterystyka specyfiki poezji Tadeusza Różewicza.
Tworząc tom pod tytułem Niepokój, Różewicz stworzył zarazem nowy typ wiersza, który musiał dostsować się do świata po zagładzie, po Oświęcimiu. Odrzucił metafory na rzecz języka prostego, oszczędnego. Kondensował i zestawiał słowa z ich znaczeniem, ucząc swojego bohatera życia i świata na nowo.
Charakterystyka specyfiki poezji Tadeusza Różewicza.
Kim jest Pan Cogito?
Bohaterem cyklu poetyckiego Herbarta jest intelektualista, baczny obserwator nie tylko świata, ale i samego siebie. To człowiek myślący, który rewiduje wszelkie wartości i nie wierzy w odgórnie narzucone sądy. Jego zmagania prowadzą do wykrystalizowania się „postawy wyprostowanej”, realizowanej w archetypie: ”Bądź wierny, Idź”.
Kim jest Pan Cogito?
F. Kafka Proces – charakterystyka Józefa K.
Józef K. człowiek bardzo przeciętny, anonimowy, osamotniony, zagubiony. Obdarzony pospolitym imieniem, pozbawiony nazwiska. To bohater tragiczny.
F. Kafka Proces – charakterystyka Józefa K.
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 ...  z   33