styl » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 10

1 z 1

Styl to ogólne ukształtowanie języka, polegające na specyfice składni, frazeologii, leksyki. Style w języku polskim dzielimy na użytkowe i artystyczne. Ich użycie musi być dostosowane do sytuacji, w jakiej jest wypowiadany tekst i do celu wypowiedzi. Wyróżniamy odmianę mówioną i pisaną polszczyzny

Wyjaśnienie pojęć styl artystyczny i styl użytkowy. Wyróżniki stylu artystycznego. Odmiana mówiona i pisana stylów użytkowych

Styl publicystyczny jest odmianą stylu użytkowego. Występuje w formie mówionej i pisanej polszczyzny. Jest to styl współczesnych mediów. Charakteryzuje się dużą różnorodnością.

Omówienie pojęcia stylu publicystycznego. Wyszczególnienie cech charakteryzujących styl publicystyczny. Analiza tekstów publicystycznych

Styl to wyraz wieloznaczny. Witold Doroszewski w swym Słowniku języka polskiego przytacza aż sześć jego znaczeń. Styl jako sposób realizowania wypowiedzi językowej, kształtuje swoją odrębność przed dobór środków językowych. Z tego zwględu wyróżniamy m.in. styl przemówień, urzędowy, naukowy, publicystyczno-dziennikarski.

Ćwiczenia w pisaniu tekstów w określonym stylu.

Styl naukowy jest swoisty dla prac służących popularyzacji osiągnięć nauki i rozpraw naukowych. Charakteryzuje go specjalistyczne słownictwo, logika wypowiedzi. Zawarte w treści rozprawy wzory, symbole są czytelne dla specjalistów i mają charakter międzynarodowy

Cechy stylu naukowego

Tekst naukowy pisany jest zawsze według precyzyjnie określonych zasad. Równie ważne, jak zawartość merytoryczna, jest jego ukształtowanie graficzne (wstęp, rozwinięcie, podział na rozdziały/podrozdziały, zakończenie, aneksy, przypisy), a także poprawność stylistyczna (styl naukowy).

Podstawowe zasady tworzenia tekstu naukowego.

Za dobry styl uznaje się taki, który jest dopasowany do sytuacji komunikacyjnej, od której to zależy używanie przez nas oficjalnej lub nieoficjalnej odmiany języka. Na odmianę nieoficjalną (stosowanie języka potocznego)możemy pozwolić sobie w komunikacji z otoczeniem w życiu codziennym. Język potoczny odznacza się mniejszą niż w języku literackim dbałością o dobór słów, zwrotów i konstrukcji składniowych. Zaś wariant oficjalny ustnej odmiany języka ogólnego używany jest w sztywnych (sformalizowanych) sytuacjach publicznych i towarzyskich, np. w czasie lekcji w szkole, w czasie egzaminu, wykładu na wyższej uczelni, w radiu, w telewizji, w urzędzie. Wariant ten cechuje to, że osoba posługująca się językiem stara się mówić poprawnie i starannie dobierać słowa. Możemy mówić tutaj o wykorzystywaniu stylu naukowego, urzędowego, publicystycznego, retorycznego.

Oficjalna i nieoficjalna odmiana języka i jej stosowanie w określonej sytuacji komunikacyjnej

Styl urzędowy jest odmianą stylu użytkowego polszczyzny. Występuje głównie w odmianie pisanej. Charakteryzuje go określone słownictwo specjalistyczne oraz zwyczajowe formuły i zwroty. Używany jest w pismach urzędowych

Cechy stylu urzędowego

Poprawność stylistyczna jest niezwykle trudna do osiągnięcia, ale jeśli będzimy pamiętali przede wszystkim o zasadzie stosowności wypowiedzi w określonej sytuacji komunikacyjne,j unikniemy rażących błędów. Zależnie więc od sytuacji możemy posługiwać się stylami użytkowymi (potocznym, naukowym, urzędowym, publicystycznym, retorycznym) lub stylem artystycznym wraz ze wszystkimi odmianami stylizacji.

Zasada stosowności wypowiedzi w określonej sytuacji komunikacyjnej.

Tematem filmu są cechy stylu retorycznego. W formie prostego wykładu, ilustrowanego przykładami, przybliżone zostają podstawowe pojęcia, charakterystyczne cechy i formy przejawiania się stylu retorycznego w tekstach językowych a także we współczesnym życiu (reklama, propaganda), np. wykład Judyma, kazanie P. Skargi,

Cechy stylu retorycznego.

Humor w „Lalce” Bolesława Prusa oraz jego funkcje w powieści na wybranych fragmentach utworu. Humor jako sposób interpretacji świata przedstawionego w powieści.

Humor w „Lalce”. Analiza wybranych fragmentów

1 z 1