teoria » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 102

1 | 2 | 3 z 3

Teoria literatury to gałąź nauki o literaturze obejmująca dociekania nad prawidłowościami strukturalnymi i ewolucyjnymi literatury jako odrębnej dziedziny aktywności humanistycznej, ogólnymi właściwościami dzieł literackich i ich typologicznym zróżnicowaniem. Ta część wykładu dotyczyć będzie pojęć prądu artystycznego, konwencji literackiej i gatunku literackiego.

Podstawowe pojęcia z zakresu teorii literatury /cz.I/.

Uczeń przypomni sobie czym jest procent oraz związek między procentami a ułamkami. Dowie się jak zamieniać ułamki na procenty, oraz procenty na ułamki. Pozna 3 typy działań na procentach oraz sposoby ich wykonywania. Pozna pojęcie promil.

Procenty - definicja i przykłady

Uczeń przypomni sobie definicję logarytmu i jego podstawowe własności oraz twierdzenia dotyczące logarytmów. Pozna kolejne z nich, o logarytmie potęgi. Zastosuje to twierdzenie do obliczeń zawierających logarytmy.

Wzór na logarytm potęgi

Uczeń przypomni sobie pojęcie osi liczbowej oraz dowie sie czym jest przedział liczbowy (podzbiór zbioru liczb rzeczywistych). Pozna rodzaje przedziałów i dowie sie, jak opisywać je symbolicznie, za pomocą nierówności oraz jak interpretować je graficznie.

Oś liczbowa, przedziały liczbowe

Króciutki wykład przypominający istotę wyrażenia algebraicznego oraz kolejność wykonywania działań, następnie przykłady pokazujące nie tylko jak to obliczać, ale również gdzie to znajduje zastosowanie ( w zadaniach tekstowych, geometria, fizyka ). W przykładzie wymagającym zwrócenia uwagi na dziedzinę omówienie tego aspektu.

Obliczanie wartości wyrażeń algebraicznych

Uczeń dowie się jak ustalać znaki czynników w zależności od znaku całego iloczynu, pozna formę zapisu zarówno dla prostych czynników, jak i w przypadku czynników występujących w postaci iloczynowej trójmianu kwadratowego.

Określanie znaku czynników w zależności od znaku iloczynu

Uczeń przypomni sobie postac równania kwadratowego zupełnego wraz ze współczynnikami, pozna sposób obliczania wyróżnika trójmianu kwadratowego i jego związek z liczbą pierwiastków równania kwadratowego. Pozna zapis postaci iloczynowej trójmianu kwadratowego w zalezności od znaku wyróżnika.

Wyróżnik trójmianu kwadratowego, postać iloczynowa trójmianu kwadratowego

Uczeń po przypomnieniu sobie wzorów na pierwiastki równania kwadratowego, w przypadku gdy są one dwa – zauwazy ich podobieństwo i pozna związek sumy pierwiastków oraz iloczynu pierwiastków ze wspołczynnikami równania kwadratowego. Pozna nazwę „wzory Viete’a“.

Suma i iloczyn pierwiastków równania kwadratowego

Uczeń pozna dwa ważne twierdzenia związane z wielomianami: twierdzenie Bezout oraz twierdzenie o reszcie z dzielenia wielomianu przez dwumian. Nauczy się je stosowac do obliczeń.

Twierdzenie o reszcie z dzielenia wielomianu przez dwumian

Uczeń dowie się czym jest rozwinięcie dziesiętne liczby, jakie są rodzaje rozwinięć dziesiętnych,pozna sposoby zamiany ułamków dziesiętnych na zwykłe i zwykłych na dziesiętne, pozna przykłady najczęściej stosowanych liczb niewymiernych.

Rozwinięcie dziesiętne liczby rzeczywistej

Krótkie informacje o dzielnikach i wielokrotnościach, wspólnych dzielnikach i wielokrotnościach, następnie o NWD i NWW. Przykładowe obliczenia ze zwróceniem uwagi na poprawność zapisu. W zaproponowanych przykładach są liczby wzajemnie pierwsze – informacja na ten temat. Przykłady zastosowań, tu krótkie działania na ułamkach zwykłych z zastosowaniem wcześniejszych przykładów.

NWD i NWW pary liczb naturalnych

Uczeń pozna twierdzenie o pierwiastach całkowitych wielomianu o współczynnikach całkowitych oraz jego rozszerzoną wersję, o pierwiastkach wymiernych takiego wielomianu. Dowie sie, jak na podstawie tych twierdzeń można szukac pierwiastków wielomianów.

Twierdzenie o pierwiastkach wymiernych wielomianu o współczynnikach całkowitych.

Uczeń przypomni sobie definicję logarytmu i znane wlasności oraz twierdzenia. Pozna nowe twierdzenie, pozwalające zamieniac podstawę logarytmu, oraz zastosuje tę wiedzę do rozwiązywania zadań.

Wzór na zamianę podstawy logarytmu

Uczeń przypomni sobie pojęcia jednomiam, dwumian, trójmian. Pozna pojęcie wielomianu jednej zmiennej wraz z przykładami oraz dowie się jak określać stopień wielomianu. Dowie sie również jak określić, czy dwa wielomiany sa równe.

Wielomian, przykłady wielomianów, stopień wielomianu, wielomiany równe

Uczeń przypomni sobie postać liczby wymiernej oraz pozna działania wykonalne w zbiorze liczb wymiernych. Pozna prawa działań obowiązujące dla liczb wymiernych oraz elementy neutralne działań. Przypomni sobie jak wykonywać dzialania na ułamkach

Własności liczb wymiernych

Uczeń przypomni sobie definicję logarytmu i znane własności oraz pozna dwa twierdzenia – o logarytmie iloczynu oraz logarytmie ilorazu. Nauczy się stosować je do rozwiązywania zadań.

Twierdzenia o logarytmie iloczynu i logarytmie ilorazu i ich zastosowanie w obliczeniach wartości wyrażeń.

Klasyczna definicja prawdopodobieństwa jest najważniejszym tematem z zakresu Rachunku pradopodobieństwa w szkole średniej. Nie jest to zagadnienie trudne. Dokładne wyjaśnienie pojęć i klasyczne przykłady umożliwiają uczniom łatwe przyswojenie tematu.

Twierdzenie o prawdopodobieństwie klasycznym

Własności i aksjomaty prawdopodobieństwa nie zawsze są jednoznacznie rozumiane przez uczniów, przez co nie wykorzystują ich w rozwiązywaniu zadań. Prawidłowe zrozumienie tematu ułatwia sprawdzenie poprawności wykonanych obliczeń i ułatwia rozwiązywanie bardziej rozbudowanych zadań.

Własności prawdopodobieństwa

Krótki wykład, analiza przykładu 1.

Wyrażenie wymierne i jego dziedzina

Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą opisu słownego.

Różne sposoby określania funkcji – opis słowny.

Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą tabelki i wzoru.

Różne sposoby określania funkcji – tabelka i wzór.

Poznanie definicji funkcji, zbiorów zwanych dziedziną i zbiorem wartości jak również elementów należących do tych zbiorów tj. argumentów oraz wartości funkcji. Przedstawienie funkcji za pomocą wykresu.

Różne sposoby określania funkcji – wykres.

Zapoznanie ze sposobami odczytywania dziedziny funkcji f: X→Y i zbioru wartości na podstawie podanego wykresu funkcji y=f(x). Umiejętne zapisanie dziedziny i przeciwdziedziny używając przedziałów liczbowych i zbiorów ze szczególnym uwzględnieniem końców przedziałów.

Odczytywanie własności funkcji z wykresu – dziedzina i zbiór wartości.

Odczytywanie monotoniczności funkcji na podstawie analizy podanego wykresu funkcji. Określenie czy funkcja jest malejąca, rosnąca czy stała.

Odczytywanie własności funkcji z wykresu – przedziały monotoniczności.

Odczytywanie własności funkcji na podstawie jej wykresu ze szczególnym zwróceniem uwagi na miejsce zerowe funkcji. Analiza rożnych wykresów i odpowiedni zapis miejsc zerowych za pomocą symbolu x0.

Odczytywanie własności funkcji z wykresu – miejsca zerowe.

Przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Przekształcenie odbywa się przez przesunięcie wykresu funkcji równolegle do osi y i powstaje wykres y=f(x-a).

Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=f(x+a)

Tematem filmu będzie przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Będziemy przekształcać wykres poprzez symetrię osiową względem osi OX, a następnie zapiszemy wzór funkcji po przekształceniu. Zagadnienie należy do działu Funkcje- proste przekształcenia wykresów funkcji liczbowych.

Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y= –f(x)

Przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Przekształcenie odbywa się przez przesunięcie wykresu funkcji równolegle do osi y i powstaje wykres y=f(x)+a.

Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=f(x)+a

Tematem filmu będzie przekształcenie wykresu funkcji na podstawie danego wykresu y=f(x). Będziemy przekształcać wykres poprzez symetrię osiową względem osi OY, a następnie zapiszemy wzór funkcji po przekształceniu. Zagadnienie należy do działu Funkcje- proste przekształcenia wykresów funkcji liczbowych.

Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=f(-x)

W tym temacie przedstawimy wstepne informacje, które posłuza nam podczas nauki geometrii na płaszczyźnie kartezjańskiej.

Kartezjański układ współrzędnych, rola przyjętych na osiach jednostek.

Krótki wykład ilustrowany przygotowanymi wykresami.

Metoda rozwiązywania prostych równań z wartością bezwzględną.cz.1

Krótki wykład ilustrowany wykresami potrzebnych funkcji.

Metoda rozwiązywania prostych równań z wartością bezwzględną.cz.2

Określanie własności funkcji na podstawie danego wykresu funkcji kwadratowej.

Odczytywanie z wykresu funkcji kwadratowej miejsc zerowych, przedziałów monotoniczności, wartości najmniejszej lub największej – Przykład 2.

Temat dotyczy wyprowadzenia wzorów na cosinus różnicy i sumy kątów.

Wzory na sinus i kosinus sumy kątów.

Temat dotyczy wyprowadzenia wzorów na sinus różnicy i sumy kątów.

Wzory na sinus i kosinus różnicy kątów.

Tematem filmu będzie przekształcenie wykresu funkcji y=f(x) na wykres y=|f(x)| zgodnie z definicją wartości bezwzględnej. Zagadnienie wpisuje się do wymagań egzaminacyjnych poziomu rozszerzonego z działu Funkcje – szkicowanie wykresu funkcji y=|f(x)|

Przekształcanie wykresu funkcji - na podstawie wykresu funkcji y=f(x) szkicowanie wykresu funkcji y=│f(x)│.

1 | 2 | 3 z 3