Herbert » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 7

1 z 1

Herbert to moralista, wyznawca etyki heroicznej. Pragnął dać świadectwo prawdzie lat, w których przyszło mu tworzyć i żyć. Poezja jego jest niezwykłą przygodą intelektualną.

Ocena współczesności w wierszach Herberta.

Zbigniew Herbert w wierszu „Dlaczego klasycy“ pokazuje kontrast pomiędzy zachowaniem XX-wiecznych generałów, a starożytnym wodzem Tukidydesem. Przegrane wojny, nieudane oblężenia dotyczą wszystkich, podmiot liryczny nie o tym jednak pisze – jego uwaga skupia się na poczuciu odpowiedzialności za źle wykonane zadanie, poczuciu, którego brakuje współczesnym dowódcom.

Powiązania utworu z historią Europy.

Klasycyzm to postawa artystyczna, to czerpanie z Mitologii i Biblii oraz innych dzieł dawnych inspiracji. Poezja Herberta oparta jest na wierze w ład i sens świata opartego na fundamentach wartości. Postacie mitologiczne przywoływane w wiersza poety są archetypami pewnych zachowań.

Mitologia w poezji Herberta.

Mistrz i Małgorzata to filozoficzna rozprawa o moralności. Centralny problem moralny utworu został zawarty w wątku biblijnym. Poznając losy Poncjusza Piłata oraz Jeszui, Bułhakow jak w magicznym zwierciadle obnaża społeczeństwo radzieckie lat 30. XX wieku

Plan biblijny – charakterystyka Piłata.

Bohaterem cyklu poetyckiego Herbarta jest intelektualista, baczny obserwator nie tylko świata, ale i samego siebie. To człowiek myślący, który rewiduje wszelkie wartości i nie wierzy w odgórnie narzucone sądy. Jego zmagania prowadzą do wykrystalizowania się „postawy wyprostowanej”, realizowanej w archetypie: ”Bądź wierny, Idź”.

Kim jest Pan Cogito?

latach 1945- 1947 powstały najliczniejsze teksty tematycznie związane z II wojną światową. W latach 60. po okresie „czarnej dziury” w literaturze (socrealizm) temat wojenny powrócił - Sennik współczesny Konwickiego czy dramat Różewicza Do piachu. Współcześnie dominuje tematyka holocaustu.

Podstawowe konteksty interpretacyjne: związek z II wojną światową.

Wiersz Herberta to typowy przykład liryki roli. Bardzo ważną rolę pełni w tekście ironia. Prokonsul mówi przede wszystkim do siebie. Jego wypowiedź to przykład monologu wewnętrznego. W wierszu można wyodrębnić dwie warstwy: psychologiczną dotyczącą osobowości bohatera oraz analizę działania systemu totalitarnego. Prokonsul mieszkał dotychczas na odległej prowincji, dokąd uciekł z dworu cesarza z własnej woli lub z przymusu. Nic nie stoi na przeszkodzie, by pozostać w tej krainie i cieszyć się swoim życiem. Ta droga nie odpowiada jednak prokonsulowi. Czuje się wyobcowany i nie może tu zaznać spokoju. Postanowił wrócić do miejsca, nie chce się podporządkować systemowi. Zachowanie neutralności to jego zdaniem najlepszy sposób na życie w tym miejscu. Uczy się skrywania emocji.

Szkoła analizy (21) – analiza wybranego wiersza Zbigniewa Herberta.

1 z 1