pozytywizm » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 48

1 | 2 z 2

Możemy przyjąć założenie, że tekst literacki (a nawet tekst kultury) jest kwintesencja epoki, w której powstał. Zatem, odczytując utwory reprezentujące epoki czy prądy literackie, odnajdujemy w nich cechy formacji kulturowej, w której powstały. W tej części – pozytywizm.

Związek utworu literackiego z kulturą pozytywizmu.

Cechy powieści realistycznej na przykładzie „Lalki” B. Prusa

„Lalka” Prusa jako powieść realistyczna

Tematem wystąpienia będzie portret Stanisława Wokulskiego z „Lalki” Bolesława Prusa kreślony przez innych bohaterów powieści. Prezentacja ta ułatwia pisanie o bohaterach utworu, a także analizę wypowiedzi postaci literackich.

Bohater widziany oczyma innych – zestawienie portretów Wokulskiego kreślonych przez innych bohaterów powieści

Ignacy Rzecki – bohater „Lalki”- ukazany wśród przedmiotów (Rzecki bawi się zabawkami w sklepie – analiza 2 fragmentów z początku i zakończenia powieści)

Postać literacka ukazana wśród przedmiotów - Rzecki bawiący się zabawkami w sklepie.

Biedota z Powiśla w „Lalce” B. Prusa. Warunki ich życia.

Różne warstwy społeczne w „Lalce” – biedota z Powiśla

Kupiectwo, mieszczaństwo w powieści B. Prusa „Lalka”- charakterystyka bohaterów reprezentujących to środowisko.

Różne warstwy społeczne w „Lalce” - kupiectwo

Narracja w „Lalce” B. Prusa. Różnice w narracji 3-osobowego narratora i Rzeckiego

Różnice w narracji 3-osobowego narratora i Rzeckiego

Izabela Łęcka – bohaterka „Lalki” B. Prusa; sposób kreowania postaci na podstawie fragmentu powieści – tom I, rozdz. V. Przykład analizy fragmentu utworu prezentującego bohatera literackiego.

Szkoła analizy – analiza wybranego fragmentu „Lalki” w kontekście całości powieści.

Dzieło literackie nie jest nigdy dokumentem historycznym, nawet jeśli do historii nawiązuje. W „Potopie“ widać wiele przykładów modyfikowania historii, ale nigdy nie są to ewidentne błędy,, a jedynie próby dopasowania wydarzeń do ideowego przesłania utworu, którym miało być „pokrzepienie serc“ Polaków.

Różnica między fikcją literacką a prawdą historyczną (przykłady).

Zbigniew Herbert w wierszu „Dlaczego klasycy“ pokazuje kontrast pomiędzy zachowaniem XX-wiecznych generałów, a starożytnym wodzem Tukidydesem. Przegrane wojny, nieudane oblężenia dotyczą wszystkich, podmiot liryczny nie o tym jednak pisze – jego uwaga skupia się na poczuciu odpowiedzialności za źle wykonane zadanie, poczuciu, którego brakuje współczesnym dowódcom.

Powiązania utworu z historią Europy.

Kamizelka Bolesława Prusa to z jednej strony pozytywistyczna nowela, z drugiej – wyrastające poza epokę arcydzieło

„Kamizelka” na tle nowelistyki pozytywistycznej

Feminizm jest zjawiskiem ważnym dla rozwoju kultury, pokazał, jak istotne jest równe traktowanie kobiet, ich prawa polityczne, dostęp do edukacji i pracy. Wiele pisarek, krzewiąc ideały feminizmu i emancypacji w swoich tekstach, realizowało je również we własnym życiu

Zjawiska kultury ważne dla zrozumienia utworów: feminizm

Potop Sienkiewicza jest typową powieścią historyczną ze względu na występowanie takich elementów jak tło historyczne, przeplatanie postaci fikcyjnych z historycznymi, obecność wątku romansowego i happy-endu. Powieść Sienkiewicza, pisana „ku pokrzepieniu serc“, nawiazuje do sprawdzonego schematu walterskotowskiego, nie jest natomiast naśladowaniem schematu powieści dokumentarnej zaproponowanej przez Kraszewskiego

Potop Sienkiewicza jako powieść historyczna

Charakterystyka porównawcza obu tak odmiennych bohaterek pokazuje, że Sienkiewicz był mistrzem w kreowaniu różnych postaci. Przedstawione kobiety zostały zestawione na zasadzie kontrastu, jednak jeśli połączyć ich cechy, otrzymamy wzór kobiety nie tylko XVII wieku, ale także czasów pisarza.

Oleńka Billewiczówna a Anusia Borzobochata – charakterystyka porównawcza.

Sienkiewicz ukazując w Potopie postać Janusza Radziwiłła, zrobił to w sposób, w jaki portretował też innych bohaterów: najpierw przedstawiał wygląd postaci, by następnie zaznaczyć jej cechy psychiczne. Pisarz nie narzucał czytelnikowi ocen, jego bohaterowie ucieleśniali pewne postawy, reprezentowali dane warstwy społeczne i określone wybory życiowe.

Janusz Radziwiłł – studium postaci.

Opis scen pojedynków, tu na przykładzie potyczki Kmicica z Wołodyjowskim, pozwala na stwierdzenie mistrzostwa Sienkiewicza w konstruowaniu takich sytuacji. Konstruując takie sceny, Sienkiewicza wzorował się na opisie pojedynku Hektora z Achillesem w Iliadzie Homera

Jak Sienkiewicz konstruował barwne opisy pojedynków? Analiza wybranego przykładu

Możemy przyjąć założenie, że tekst literacki (a nawet tekst kultury) jest kwintesencja epoki, w której powstał. Zatem, odczytując utwory reprezentujące epoki czy prądy literackie, odnajdujemy w nich cechy formacji kulturowej, w której powstały. W tej części – Młodej Polski.

Związek utworu literackiego z kulturą Młodej Polski.

Kamizelka Bolesława Prusa to z jednej strony klasyczna nowela, z drugiej przełamujący konwencje utwór o charakterze parabolicznym i kunsztownej formie

Kompozycja noweli „Kamizelka” Prusa

Wokulski – bohater „Lalki”, kreacja głównego bohatera powieści

Wokulski – bohater czy antybohater?

Ignacy Rzecki – bohater „Lalki”- charakterystyka postaci, kreacja głównego bohatera powieści

Człowiek nie z tej epoki – charakterystyka Rzeckiego

Sposób kreowania postaci kobiecych (Izabela Łęcka, Wąsowska, Stawska) w powieści Bolesława Prusa „Lalka”. Charakterystyka postaci

Kobiety w „Lalce” (1) – Izabela, Wąsowska, Stawska

Sposób kreowania postaci kobiecych (prezesowa Zasławska, hrabina Karolowa, baronowa Krzeszowska) w powieści Bolesława Prusa „Lalka”. Charakterystyka postaci

Kobiety w „Lalce” (2) – prezesowa Zasławska, hrabina Karolowa, baronowa Krzeszowska

Charakterystyka bohaterów „Lalki” – Szumana i Geista i analiza porównawcza postaci

Naukowcy – Szuman i Geist. Porównanie postaci

Arystokracja w powieści B. Prusa „Lalka”- charakterystyka wybranych bohaterów

Różne warstwy społeczne w „Lalce” - arystokracja

Inteligencja w „Lalce” B. Prusa. Charakterystyka pani Meliton, Heleny Stawskiej i studentów zamieszkujących kamienicę Łęckich

Różne warstwy społeczne w „Lalce” – inteligencja

Wnętrza, miejsca akcji w „Lalce” B. Prusa i ich funkcje.

Różne wnętrza widziane oczami bohaterów” Lalki” i ich funkcja w powieści

Warszawa w „Lalce”. B. Prusa i na obrazach A. Gierymskiego.

Związki literatury i malarstwa – Warszawa w „Lalce” i na obrazach A. Gierymskiego

Humor w „Lalce” Bolesława Prusa oraz jego funkcje w powieści na wybranych fragmentach utworu. Humor jako sposób interpretacji świata przedstawionego w powieści.

Humor w „Lalce”. Analiza wybranych fragmentów

Przedmioty (serwis Łęckich, lalka, marionetki, „metal lżejszy od powietrza”) w „Lalce” B. Prusa i ich funkcje.

Funkcja przedmiotów w „Lalce”

Izabela Łęcka – bohaterka „Lalki”- ukazana w swoim pokoju – analiza fragmentu powieści z tomu i, rozdz. V.

Postać literacka ukazana wśród przedmiotów – Izabela w swoim pokoju.

Język romantyzmu i pozytywizmu, cechy stylu, konstrukcja wypowiedzi, środki stylistyczne utworów romantycznych i pozytywistycznych

Cechy języka romantyzmu i pozytywizmu (poziom rozszerzony)

Sienkiewicz pokazuje w analizowanych fragmentach postać króla Jana Kazimierza. Jego wizerunek odbiega od prawdy historycznej, ale było to działanie celowe, wypływało z idei solidaryzmu narodowego, i łączyło się z mitem kompensacyjnym oraz celem pisarstwa Sienkiewicza („ku pokrzepieniu serc“)

Szkoła analizy (8) – analiza wybranego fragmentu Potopu w kontekście całej powieści

Reymont ukazuje w Chłopach życie społeczności wiejskiej na przykładzie Lipiec, portretuje także jednostki, które wyróżniają się na tle gromady, odstają od niej lub zostały przez nią odsunięte. Wieś jest przy tym ukazana jako samodzielny organizm ekonomiczny i kulturowy, którego siła zależy od zaangażowania i współdziałania jednostek.

Jednostka a gromada. Bohaterowie powieści Chłopi Reymonta.

Tematem tego odcinka będzie kwestia żydowska. Poznacie źródła i konsekwencje antysemityzmu. Mendel Gdański to książka, gdzie autorka krytykuje prześladowania mniejszości narodowych, apeluje o tolerancję i wskazuje absurdalność postawy antysemickiej.

Interpretacja opowiadania Konopnickiej Mendel Gdański jako utworu o nietolerancji

Streszczenie stanowi zwięzłe przedstawienie przebiegu wydarzeń lub treści jakiegoś tekstu. Powinno być napisane obiektywnie, językiem prostym i zrozumiałym. Polega na zrelacjonowaniu tylko najważniejszych wydarzeń lub przedstawieniu głównych tez tekstu.

Podstawowe zasady streszczania

Pierwszy z ośmiu odcinków będzie rozważał etyczny i filozoficzny aspekt zbrodni. Poznacie nie tylko chłodną kalkulację Rodiona – racjonalisty, ale i wątpliwości człowieka niezwykle wrażliwego.

Zbrodnia i kara Dostojewskiego – studium zbrodni

1 | 2 z 2