bohater » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 14

1 z 1

Wokulski – bohater „Lalki”, kreacja głównego bohatera powieści

Wokulski – bohater czy antybohater?

Tematem wystąpienia będzie portret Stanisława Wokulskiego z „Lalki” Bolesława Prusa kreślony przez innych bohaterów powieści. Prezentacja ta ułatwia pisanie o bohaterach utworu, a także analizę wypowiedzi postaci literackich.

Bohater widziany oczyma innych – zestawienie portretów Wokulskiego kreślonych przez innych bohaterów powieści

Metamorfoza bohatera była częstym motywem literackim w tekstach romantycznych, sięgnął po niego również Sienkiewicz, kreując postać Kmicica Ukazany bohater z egoistycznego szlachcica Sarmaty przemienił się w gotowego do poświęceń dla kraju prawdziwego patriotę, odkupił swe winy w pełni, czym zasłużył na miłość Oleńki.

Kmicic – przemiana bohatera.

Charakterystyka Artura ukazuje, że pewien typ bohatera (bohater romantyczny) uległ dewaluacji w czasach współczesnych, a ludzi i świata nie da się zmienić wbrew ich woli. Cechy osobowości i postępowanie Artura doprowadziły go do klęski. Dzięki grotesce Mrożek pokazał absurdalność jego dążeń i nieprzystawalność do czasów współczesnych.

Sławomir Mrożek Tango – charakterystyka Artura.

Ignacy Rzecki – bohater „Lalki”- charakterystyka postaci, kreacja głównego bohatera powieści

Człowiek nie z tej epoki – charakterystyka Rzeckiego

Charakterystyka bohatera wiąże się niewątpliwie z cechami tragedii antycznej, ponieważ są one nierozłączne. Najistotniejszy problem to wskazanie tych cech bohatera, które budzą litość i trwogę. Te cechy tragedii sprawiały, że udział Ateńczyków w przedstawieniach był powszechny- to rodzaj igrzysk pozbawionych jednak barbarzyństwa.

Król Edyp Sofoklesa. Charakterystyka bohatera.

Sienkiewicz ukazując w Potopie postać Janusza Radziwiłła, zrobił to w sposób, w jaki portretował też innych bohaterów: najpierw przedstawiał wygląd postaci, by następnie zaznaczyć jej cechy psychiczne. Pisarz nie narzucał czytelnikowi ocen, jego bohaterowie ucieleśniali pewne postawy, reprezentowali dane warstwy społeczne i określone wybory życiowe.

Janusz Radziwiłł – studium postaci.

Tragizm to podstawowa kategoria estetyczna tragedii antycznej, nie sposób pominąć jej przy analizie dramaty Sofoklesa. Temat wydobywa i uwypukla uwikłanie bohaterów w konflikt nie do rozwiązania, co prowadzi ich do nieuchronnej katastrofy.

Cechy bohatera tragicznego – Edyp i Antygona.

Tematem filmu jest dramat romantyczny, którego cechy zostają zaprezentowane na przykładzie Dziadów cz. III. Ukazany zostaje on od ogólnych ideowych założeń do charakterystycznych elementów budowy.

Dziady cz. III jako dramat romantyczny.

Tematem filmu jest ukazanie sposobu przeprowadzania analizy opisu, uchwycenie jego cech charakterystycznych: środków wyrazu, konwencji, metody twórczej oraz zrozumienie funkcji opisu w tekście (oprócz tła, stanowi czynnik motywujący bohatera do działania).

Opisy ludzi przy pracy. Analiza sposobu konstruowania opisów na przykładzie Ludzi bezdomnych.

Film, który zobaczycie to charakterystyka Cezarego Baryki – głównego bohatera powieści Żeromskiego. To portret człowieka, który pod wpływem przeżytych doświadczeń dojrzewa. Celem Żeromskiego było ukazanie ewolucji, jakiej podlegało całe pokolenie Baryki. Młodzi nie mogli pogodzić się z ideologią ówczesnej Polski, wątpili też w celowość polityki kraju. Baryka (jak i jego pokolenie) poszukiwał swego miejsca, poszukiwał drogi skutecznych reform i odpowiedzi na trudne pytania. Ostatnia scena powieści, staje się umownym początkiem. Cezary, jego pokolenie, ale i Polska stoją u progu „nowego“, u progu „przedwiośnia“.

Losy Cezarego Baryki jako przedstawiciela pokolenia

Temat uwypukla rożne warstwy dzieła literackiego i zwraca uwagę na zależność między nimi; istotny , gdyż podnosi świadomość czytelnika- każe mu spojrzeć nie tylko na to, co , ale jak jest napisane.

Związki zachodzące pomiędzy różnymi warstwami utworu literackiego R (poziom rozszerzony)

Bohaterem drugiego odcinka poświęconego Glorii victis będzie ożywiona natura, jako świadek historii. Narratorami w utworze są leśne drzewa. To one opowiadają epizod z powstania styczniowego i przedstawiają sylwetki bohaterów. Ich słuchaczem jest wiatr, który przybył na Polesie litewskie pięćdziesiąt lat po tragicznych wydarzeniach 1863 roku.

Gloria victis – motyw drzewa w opowiadaniu.

Temat zwraca uwag na to, co charakterystyczne dla epoki, co wyróżnia ją spośród innych epok, ale także wskazuje na pewną ciągłość literatury, bo żadne epoka nie wyrasta z próżni.

Romantyczna tradycja literacka, jej wyznaczniki i przykłady

1 z 1