pieśn » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 7

1 z 1

Pieśń jest to gatunek należący do liryki, wywodzący się ze starożytnych obrzędów, gdzie powiązany był ściśle z muzyką.. Nowożytny kształt pieśni wywodzi się z ód greckich oraz pieśni Horacego i w takiej formie jest to utwór stroficzny o tematyce poważnej. Cechy wspólne, które pojawiają się zarówno w utworach starożytnych, nowożytnych, a także współczesnych są powiązane z uzyskiwaniem wrażenia rytmiczności (stroficzność, sylabiczność, rymy, powtórzenia, refren, paralelizmy).

Przemiany w obrębie gatunku pieśni R

Problematyka narodowa, społeczna jest typowa dla omawianego okresu, pojawia się też w poezji najwybitniejszego przedstawiciela poezji polskiej. To wyraz troski ludzi wykształconych, świadomych swych obowiązków wobec ojczyzny, o dobro wspólne. Owo nawoływanie do postaw patriotycznych , jak przystało na poetę, było zgodne z wszelkimi normami poezji klasycznej- wszak Kochanowski był jej przedstawicielem.

Troska o losy Polski w Pieśniach Jana Kochanowskiego.

Temat podkreśla postawę Kochanowskiego wobec własnego życia, oparta na filozofii antycznej, co potwierdza, że poeta był humanistą. Ta refleksja wyrażona została z pozycji mędrca, człowieka doświadczonego, choć wkrótce poeta przekona się, że życie wg stoickich zasad jest niemożliwe, bo „ człowiek nie kamień”.

Stoicyzm w Pieśniach Jana Kochanowskiego.

Tematem są gatunki liryczne, ich pochodzenie, struktura, cechy rodzajowe i gatunkowe; krótka charakterystyka ośmiu gatunków, z położeniem nacisku na polską tradycję.

Gatunki literackie liryki.

Temat uwypukla zainteresowanie poety filozofią antyczną- tu: epikureizmem. Pieśni saąw pewien sposób katalogiem rad: jak ma żyć człowiek, by być szczęśliwy? Interpretacja wybranych pieśni potwierdza, że Kochanowski to poeta doctus.

Epikureizm w Pieśniach Jana Kochanowskiego.

Hymn jako gatunek liryczny ma charakter uroczystej i podniosłej pieśni pochwalnej. Komponowany był zazwyczaj na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei. W kręgu kultury europejskiej hymny znane były już w starożytności. Wraz z rozwojem literatury niektórzy autorzy wykorzystywali konwencję hymnu do ukazania odmienności swojego światopoglądu, czego przykładem może być wiersz J. Słowackiego „Smutno mi, Boże”.

Przemiany w obrębie gatunku eposu.

Hymn jako gatunek liryczny ma charakter uroczystej i podniosłej pieśni pochwalnej. Komponowany był zazwyczaj na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei. W kręgu kultury europejskiej hymny znane były już w starożytności. Wraz z rozwojem literatury niektórzy autorzy wykorzystywali konwencję hymnu do ukazania odmienności swojego światopoglądu, czego przykładem może być wiersz J. Słowackiego „Smutno mi, Boże”.

Przemiany w obrębie gatunku hymnu R

1 z 1