Reymont » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 8

1 z 1

Analizowany fragment pokazuje sceny z wesela Macieja Boryny i Jagny (oczepiny), pozwala scharakteryzować gromadę lipecką, pokazuje bohatera jednostkowego (Jagnę) podczas ważnego dla społeczności obrzędu. Fragment został napisany z zastosowaniem stylizacji dialektalnej

Szkoła analizy (12) – analiza wybranego fragmentu 1. tomu w kontekście jego całości

Narracja w Chłopach Reymonta jest zróżnicowana, co autor podkreślił zróżnicowaniem jezykowym. Utwór nosi cechy typowe dla tekstów Młodej Polski (poetyzacja języka, naturalizm), ale można również znaleźć analogie z wcześniejszymi epopejami (eposy homeryckie, Pan Tadeusz A. Mickiewicza).

Narracja w Chłopach.

Konflikt w rodzinie Borynów pokazuje, jak ważna była w życiu chłopów relacja z naturą, determinującą rytm ich zajęć w zależności od pór roku, dzieląc go na czas pracy i odpoczynku. Zgodnie z założeniami naturalizmu ludzie ulegali popędom, walczyli o byt, a także cenili swe miejsce w społeczności, w gromadzie.

Konflikt w domu Borynów. Przyczyny i skutki.

Plastyczność w epopei chłopskiej Reymonta widać w opisach przyrody, czynności gospodarskich i życia na wsi. Wymienione fragmenty, niezwykle sugestywne, pozwalają wyobrazić sobie opisane realia. Świadczą również o artyzmie językowym Reymonta.

Plastyczność opisów w Chłopach.

Literatura i sztuka reprezentująca ten sam prąd/styl/konwencję ujawnia podobne cechy realizowane typowymi dla nich technikami. Założenia światopoglądowe i artystyczne prądu wpływają na sposób ukazywania świata, dobór środków wyrazu oraz wymowę tekstów kultury. Rozpoznawanie konwencji umożliwia pełniejsze odczytanie dzieła i jego dogłębne interpretowanie. Tematem tego wykładu jest realizm, przejawiający się w literaturze i malarstwie.

Cechy stylu realistycznego i ich związek z kulturą epok

Malarstwo jest niezwykle pomocne przy omawianiu tekstów literackich, dzięki obrazom można mówić o fascynacji tymi samymi tematami artystów posługujących się innymi środkami wyrazu. Obrazy pozwalają zobaczyć to, co literatura każe sobie wyobrazić. Korespondencja sztuk wzbogaca treści edukacyjne.

Związki literatury i malarstwa (3) – wieś w Chłopach i na obrazach Chełmońskiego.

Literatura i sztuka reprezentująca ten sam prąd/styl/konwencję ujawnia podobne cechy realizowane typowymi dla nich technikami. Założenia światopoglądowe i artystyczne prądu wpływają na sposób ukazywania świata, dobór środków wyrazu oraz wymowę tekstów kultury. Rozpoznawanie konwencji umożliwia pełniejsze odczytanie dzieła i jego dogłębne interpretowanie. Przedmiotem wykładu będą związki między tekstami kultury, w których ujawnia się symbolizm.

Cechy symbolizmu i ich związek z kulturą epoki.

Możemy przyjąć założenie, że tekst literacki (a nawet tekst kultury) jest kwintesencja epoki, w której powstał. Zatem, odczytując utwory reprezentujące epoki czy prądy literackie, odnajdujemy w nich cechy formacji kulturowej, w której powstały. Zacznijmy od oświecenia.

Związek utworu literackiego z kulturą oświecenia.

1 z 1