konwencja » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 8

1 z 1

Konwencja literacka jest to istniejący w praktyce i świadomości literackiej epoki zespół norm, zwyczajów, regulujących określoną dziedzinę wypowiedzi, dobór składników dzieła oraz ich układ, zespół zasad określających charakter i funkcję poszczególnych elementów dzieła oraz sposób ich zorganizowania w większą autonomiczną całość. Niektóre epoki dążyły do silniejszego skonwencjonalizowania literatury, inne kładły nacisk na dowolność. Konwencja estetyczna bardzo silnie była akcentowana w barokowym nurcie dworskim (marinizm, gongoryzm), gdzie była elementem dominującym nad treścią utworów.

Konwencja estetyczna i jej funkcja w analizie dzieła literackiego.

Konwencja stylistyczna jest jawnym nawiązaniem do stylu do obowiązującego w danej epoce, społeczności czy środowisku. Niezwykle wyraźnie przejawia sie ona w powieściach historycznych, które także pod kątem językowym nawiązują do specyfiki danej epoki, czego doskonałym przykładem jest „Trylogia“ Henryka Sienkiewicza, z wykorzystaną przez autora archaizacją.

Konwencja stylistyczna i jej funkcja w analizie dzieła literackiego

W wierszu „Ja“ Maria Pawlikowska- Jasnorzewska wykorzystuje nietypowy chwyt stylistyczny. Mamy w nim bowiem do czynienia z grą z konwencją liryczną, wynikającą z faktu, że pierwsze dwie strofy nie pozwalają nam określić, kim jest podmiot liryczny, czyli tytułowe „Ja“. Dopiero trzecia strofa wszystko wyjaśnia i okazuje się, że dziecko, które „z domu powoli znikało“ i po którym nawet matka nie płakała jest już... dorosłą, „niedobrą kobietą“, która je zabrała, czyli bohaterką liryczną utowru. .

Analiza wybranego wiersza Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej.

W historii literatury można dopatrzeć się pewnej prawidłowości, na którą zwrócił uwagę J. Krzyżanowski, układając epoki literackie w kształt sinusoidy. Klasyczność przeplata się z awangardowością, a co jest z tym powiązane, światopogląd epoki ma przełożenie na dobór gatunków. Gatunki klasyczne będą więc preferowane w antyku, renesansie czy oświeceniu, a pozytywizm wykształci nowe wzorce prozatorskie. Średniowieczna, barokowa, romantyczna i młodopolska literatura będzie wykorzystywać wzorce gatunkowe do własnych celów, czyli albo je modyfikując (np. „Oda do młodości“), albo tworząc na ich podstawie nowe gatunki (np.dramat romantyczny).

Związki rodzajów i gatunków literackich z prądami artystycznymi, gatunki „typowe” dla pewnych epok.

Teoria literatury to gałąź nauki o literaturze obejmująca dociekania nad prawidłowościami strukturalnymi i ewolucyjnymi literatury jako odrębnej dziedziny aktywności humanistycznej, ogólnymi właściwościami dzieł literackich i ich typologicznym zróżnicowaniem. Ta część wykładu dotyczyć będzie pojęć prądu artystycznego, konwencji literackiej i gatunku literackiego.

Podstawowe pojęcia z zakresu teorii literatury /cz.I/.

Gombrowicz i Mrożek to pisarze obecnie zaliczani do ścisłego kanonu literatury polskiej, a w okresie PRL-u objęci zakazem druku. Posługując się groteską, podejmowali kontrowersyjne tematy, opisywali schematy myślenia, stereotypy i miałkość intelektualną, czyli te elementy, które przynosiły wiele złego w funkcjonowaniu społeczeństwa.

Mrożek wobec Gombrowicza.

Temat zwraca uwag na to, co charakterystyczne dla epoki, co wyróżnia ją spośród innych epok, ale także wskazuje na pewną ciągłość literatury, bo żadne epoka nie wyrasta z próżni.

Romantyczna tradycja literacka, jej wyznaczniki i przykłady

Temat z zakresu wiedzy o języku, zmuszający do refleksji nad tym, jak mówimy. Istotny we współczesnej językowej rzeczywistości uczniów, zachęca do wyklinowania językowego niechlujstwa.

Ćwiczenie w stosowaniu językowego savoir vivre`u.

1 z 1