skamander » Matura 2012 » NakreceniEksperci.pl

Matura 2012

Gwarancja Zdanej Matury

Znaleziono : 3

1 z 1

W kręgu kawiarni „Pod Pikadorem” i miesięcznika poetyckiego "Skamander" skupiła się czołówka młodych poetów i literatów: Tuwim, Słonimski, Wierzyński, Lechoń i Iwaszkiewicz. Grupa ta miała okazać się najsilniejszą i najbardziej wpływową w całym XX-leciu międzywojennym, a jej założenia można prześledzić na podstawie twórczości J. Tuwima. Cechy wspólne ich twórczości to: eksponowanie "ja" poetyckiego, witalizm, kult życia, pochwała życia samego w sobie, apoteoza codzienności, liberalizm, dbałość o warstwę formalną tekstu (nowy język poetycki).

Tuwim jako poeta Skamandra

Poezję M. Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, tak bliską twórczości Skamandrytów, wpisuje się często w ramy tzw. poezji kobiecej. Podobnie jak i „wielka piątka“ Pawlikowska-Jasnorzewska wprowadzała do poezji codzienny konkret, kolokwialny język, ale także ukształtowała nową koncepcję bohaterki lirycznej, która pozbawiona jest typowego dla Młodej Polski patosu i afektacji,a w zamian jest pełna wdzięku i kokieterii. Najważniejszą jednak cechą misternych pod kątem formalnym liryków z tomiku „Pocałunki“, jest gigantyczna skala emocji ujęta w zwarte ramy czterowierszy.

Pocałunki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej jako przykład tzw. poezji kobiecej.

Tomik Juliana Tuwima zatytułowany „Rzecz czarnoleska” ma w przeważającej części charakter autotematyczny, jego tematem jest poeta i jego warsztat poetycki. Za pomocą tytułu zbioru i wiersza, który go rozpoczyna, autor przywołuje z tradycji literackiej postać Jana Kochanowskiego.

Szkoła analizy– analiza wybranego wiersza Juliana Tuwima.

1 z 1