O filmie

„Deszcz jesienny” L. Staffa to utwór przepojony nastrojem smutku i melancholii, podkreślonym poprzez liczne onomatopeje i powtórzenia. Refleksje podmiotu o śmierci i ludzkich tragediach ściśle związane są z jesienną aurą i bezustannie, monotonnie padającym deszczem. Utwór oddaje ulotny nastrój chwili, typowy dla nurtu impresjonistycznego, dodatkowo podkreślony przez barwy (szarość, mdłe światło).

Zobacz podobne